Powrót

 

 

 

 

Wielki atlas roślin Polski

 

OKRYTONASIENNE / BOBOWCE / BOBOWATE / IGLICZNIA

Iglicznia trójcierniowa
(Gleditsia triacanthos L.)

Inne nazwy: Glediczja trójcierniowa.

Rozmieszczenie geograficzne

Pochodzi z Ameryki Północnej, rozprzestrzenił się w Australii, jest też uprawiany w wielu krajach świata
Gatunek obcy. W Polsce uprawiany.

Pokrój

iglicznia trójcierniowa

Drzewo osiągające wysokość do 30 m, o luźnej i nieregularnej koronie.

 

Kora, pędy

iglicznia trójcierniowa

Pień i pędy pokryte licznymi, sztywnymi i długimi trójdzielnymi cierniami o długości nawet do 15-17 cm.

 

Liście

Ulistnienie skrętoległe. Liście złożone parzystopierzaste, długości 10-13 cm, złożone z 15-30 wąskich, symetrycznych i eliptycznych listków. Listki o barwie zielonej, niekiedy z żółtawym odcieniem, o zaokrąglonych wierzchołkach, okrągłych nasadach i gładkich brzegach.

Kwiaty

iglicznia trójcierniowa

Pojedyncze, zebrane w grono, promieniste o barwie zielonej - zielonkawożółtej.
Okres kwitnienia:  Czerwiec - lipiec.

Owoce

iglicznia trójcierniowa

Płaskie, czerwonobrązowe i błyszczące, łukowate strąki o długości 15-40 cm, często powrozowato skręcone. Nasiona płaskie, żółtawobrunatne, 6 mm średnicy, otoczone grubą skórką. Za młodu miąższ wypełniający strąki jest słodki, a po ugotowaniu - jadalny, podobnie jak nasiona, które w smaku przypominają groch.

 

 

Siedlisko

Roślina ozdobna. Ze względu na ciekawy wygląd bywa sadzona w parkach miejskich. Szczególnie dekoracyjna staje się jesienią, gdy przebarwiają się jej liście. Preferuje gleby przepuszczalne, średnio wilgotne i raczej ubogie. Dość dobrze znosi suszę.

 


Copyright © 2014 Kris1304