Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> białypowrót

Barszcz zwyczajny

(Heracleum sphondylium)

 

barszcz

 

barszcz Mantegazziego

 

barszcz Mantegazziego

 

barszcz

 

barszcz

 

RODZINA: Selerowate


Łodyga prosto wzniesiona, dęta, rozgałęziona, żebrowana i kanciasto bruzdowata, często porośnięta krótką, skierowaną w dół szczecinką.

Pod ziemią grube i wielogłowe kłącze.


Liście o bardzo zmiennym kształcie; 3-listkowe lub pierzaste. Dolne liście duże, z długimi, rynienkowatymi ogonkami, górne mniejsze,

z dużą pochwą przekształconą w liściak. Szorstko owłosione, ze sztywnymi szczecinkami na nerwach od spodu.

Liście mają zróżnicowane kształty, przeważnie są pierzastosieczne z 3-5 listkami jajowatymi, karbowanymi lub piłkowanymi.


Kwiaty - Kwiatostan stanowi 15-30 baldaszków różnej długości zebranych w baldach złożony. Baldaszki mają szypułki z owłosioną stroną

wewnętrzną. Kwiaty promieniste, o białych płatkach, czasem czerwonawych lub żółtozielonych. Poszczególne kwiaty zbudowane są

z 5 małych działek kielicha, 5 płatków korony, 5 pręcików i jednego słupka z dwiema szyjkami. Miodniki znajdują się na zalążni.

Oprócz kwiatów obupłciowych zdarzają się w kwiatostanie także kwiaty męskie. Owocem są rozłupki zamknięte w eliptycznej

lub kulistej rozłupni o długości 6-10 mm. Rozłupki na brzegu wąsko oskrzydlone, z trzema żebrami na grzbietowej stronie.


SIEDLISKO: Rośnie na łąkach, siedliskach ruderalnych, w lasach jesionowo-dębowych i w zaroślach na brzegach wielkich rzek.


OKRES KWITNIENIA: Czerwiec - wrzesień.


WYSOKOŚĆ: 50 - 150 cm.

UWAGI: Łatwo można go pomylić z barszczem Mantegazziego i Sosnowskiego, które są znacznie większe i powodują bardzo

trudno gojące się rany.

WŁASNOŚCI TRUJĄCE: Roślina zawiera furokumarynę mogącą spowodować zapalenia skóry wystawionej na światło.



Kris1304©2013-2015