Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> białypowrót

Ciemiężyca biała

(Veratrum album)

Gatunek rodzimy.

 

ciemiężyca

 

ciemiężyca

 

ciemiężyca

 

RODZINA: Melantkowate


WYSTĘPOWANIE: Zasięg gatunku obejmuje Europę, Azję Mniejszą, Azję Centralną, Kaukaz oraz Syberię. W Polsce jest rzadko spotykana,

większość stanowisk skupia się w Bieszczadach.


Łodyga gruba, gęsto owłosiona, tworzy się dopiero między 10 a 25 rokiem życia.


Liście dolne szerokoeliptyczne, o szerokości do 100 mm, górne węższe, jajowatolancetowate, pod spodem krótko owłosione.

 

Kwiaty białawe do jasnożółtych, z zewnątrz zielonkawe, niezróżnicowane na kielich i koronę, o średnicy 10-15 mm,

pachnące, zebrane w wiechowaty kwiatostan długości do 50 cm, o bocznych odgałęzieniach wydłużonych, luźnokwiatowych;

w górnej części wiechy kwiaty męskie - pręcikowe, dolne obupłciowe.


SIEDLISKO: Rośnie w wilgotnych lasach, źródliskach, na górskich łąkach, głównie w Bieszczadach.


OKRES KWITNIENIA: Czerwiec - sierpień.


WYSOKOŚĆ: 80 - 150 cm.

 

Uwagi: W pierwszych latach życia wytwarza tylko przyziemną rozetę liści.

Liście młodych roślin są bardzo podobne do liści goryczki żółtej.


Roślina trująca: Zatrucie objawia się początkowo osłabieniem i zwolnieniem rytmu serca, a następnie porażeniem mięśni klatki piersiowej uniemożliwiającym oddychanie.

 

Roślina pod ścisłą ochroną.



Kris1304©2012-2015