Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> paprocie,skrzypy,widłakipowrót

Języcznik zwyczajny

(Phyllitis scolopendrium)

Gatunek rodzimy.

 

(Phyllitis scolopendrium)

 

(Phyllitis scolopendrium)

 

(Phyllitis scolopendrium)

 

(Phyllitis scolopendrium)

 

RODZINA: Zanokcicowate

 

WYSTĘPOWANIE: Występuje w Azji, Europie i północnej Afryce. W Polsce występuje rzadko:

głównie w Karpatach i na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.


Pokrój - Kłącze podnoszące się, krótkie, o grubości ok. 0,5 cm i pokryte brunatnymi łuskami.


Liście duże (15-60 cm długości i 3,5-6 cm szerokości), językowate, niepodzielone liście, co jest wyjątkiem wśród paproci.

Są zimotrwałe, mają sercowatą nasadę i zaostrzony koniec, a ich brunatny ogonek pokryty jest łuskami. Wyrastające

bezpośrednio z kłącza liście tworzą pióropusz. Brak oddzielnych liści zarodnionośnych. Ogonek liściowy jest pokryty brunatnymi łuskami.


Zarodnie wyrastają na górnej części środkowych liści płonnych, które w okresie zarodnikowania przekształcają się w liście zarodnionośne.

Kupki zarodni na spodniej stronie liści, w młodości otoczone zawijką. Mają długość 1-2,5 cm i wyrastają liniowo w równoległych szeregach.

 

SIEDLISKO: Roślina rośnie w cienistych, wilgotnych lasach, na skałach, zwłaszcza wapiennych, w żlebach. Szczególnie preferuje kamieniste, północne lub północno-wschodnie zbocza. W Polsce występuje rzadko; głównie w Karpatach i na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.

Nieliczne stanowiska ma także na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach oraz na Roztoczu.

 

Roślina pod ścisłą ochroną.



Kris1304©2010-2015