Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> biały powrót

Konitrut błotny

(Gratiola officinalis)

Gatunek rodzimy.

 

konitrut

 

konitrut

 

konitrut

 

RODZINA: Babkowate

 

WYSTĘPOWANIE: Zasięg gatunku obejmuje Europę południową, środkową i wschodnią, rejon Kaukazu i Azji środkowej.

W Polsce gatunek dość rzadki zarówno na niżu jak i w niższych położeniach górskich.


Łodyga dęta, w górze czterokanciasta, w dole obła, wzniesiona, naga, pojedyncza lub gałęzista. Pod ziemią pełzające

kłącze wytwarzające rozłogi.


Liście - ulistnienie nakrzyżległe, lancetowate, w górze na brzegu odlegle piłkowane, u nasady wpół obejmujące łodygę;

gruczołowato kropkowane. Liście zaostrzone, z 3 nerwami.


Kwiaty wyrastają pojedynczo w kątach liści na szypułkach krótszych od przysadek. Są białe, jasnoróżowe, czerwonawo nabiegłe,

z żółtą, długą rurką, w górze brunatnawą, wewnątrz owłosioną. Korona wargowa. Kielich o działkach lancetowatych,

ogruczolonych, pręciki 4, w tym 2 zwykłe i 2 pręciki nitkowate.


SIEDLISKO: Rośnie w miejscach wilgotnych - na łąkach, bagnach, przy rowach i na brzegach wód stojących lub wolno płynących.


OKRES KWITNIENIA: Czerwiec - październik.


WYSOKOŚĆ: 10 - 20 cm.

 

Roślina trująca: Zawiera glikozyd gracjolinę działającą hemolitycznie, tj. rozpuszczającą czerwone krwinki, co wywołuje ostre

zapalenie śluzówki żołądka i jelit u koni.



Kris1304©2010-2015