Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> czerwony powrót

Lebiodka pospolita

(Origanum vulgare)

Gatunek rodzimy.

 

lebiodka pospolita

 

lebiodka pospolita

 

lebiodka pospolita

 

RODZINA: Jasnowate

 

WYSTĘPOWANIE: Rośnie w Afryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce występuje na całym terytorium i jest pospolita.


Łodyga wzniesiona, prosta, sztywna, czterokanciasta, rozgałęziona. Cała jest owłosiona, czasami wybarwiona na purpurowo.


Wszystkie liście ogonkowe, jajowate, tępe, całobrzegie, czasami słabo ząbkowane. Ulistnienie naprzeciwległe. Na liściach występują drobne, przeświecające punkty.


Kwiaty wyrastają w szczytowych podbaldachach. Są przedprątne, jedno, lub obupłciowe, zapylane przez błonkówki. Ich kielich ma

jajowatotrójkątne, zaostrzone ząbki, korona o długości 4-6 mm ma różowoliliowy kolor i jest wargowa. 3 klapy dolnej wargi są okrągłe,

warga górna i środkowa klapa dolnej wargi są nieco wycięte.


SIEDLISKO: Świetliste zarośla, zwłaszcza nadrzeczne, widne lasy liściaste, suche wzgórza i zbocza.


OKRES KWITNIENIA: Czerwiec - sierpień.


WYSOKOŚĆ: 30 - 80 cm.


Roślina lecznicza. Działanie : wykrztuśne, dezynfekujące, przeciwbiegunkowe, moczopędne, przeciwskurczowe, wiatropędne, odtruwające. Zewnętrznie olejek tymolowy wykorzystuje się do płukania gardła, wzmacniających kąpieli oraz przy trudno gojących się ranach skóry i świądzie. Napar z mieszanki lebiody (zazwyczaj w mieszance z innymi ziołami) działa wiatropędnie i stosowany jest przy atonii jelit, nadmiernej

fermentacji jelit, bębnicy, chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, niedoczynności wątroby.


Kris1304©2010-2015