Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> czerwony powrót

Miodunka ćma

(Pulmonaria obscura)

Gatunek rodzimy.

 

miodunka ćma

 

RODZINA: Ogórecznikowate

 

WYSTĘPOWANIE: Występuje w całej niemal Europie oraz w Zachodniej Syberii i w Turcji. W Polsce jest pospolita na całym terenie.


Łodyga wzniesiona, pojedyncza, lub słabo rozgałęziająca się, kanciasta i cała silnie, gruczołowato owłosiona.


Liście odziomkowe wyrastają na ogonkach niewyraźnie oskrzydlonych, dłuższych od blaszki, a blaszka jest 2 razy dłuższa od szerokości.

Liście są bez plam, lub z nieznacznymi, jasnozielonymi. Liście łodygowe lancetowatego kształtu, dolne na krótkich ogonkach, górne siedzące.

Górna powierzchnia wszystkich liści pokryta szorstkimi długimi szczecinkami, pomiędzy którymi znajdują się krótsze brodawki i nieliczne gruczoły.


Kwiaty promieniste, dwubarwne; młode kwiaty są różowoczerwone, starsze czerwonofioloetowe. Wyrastają na krótkich, silnie gruczołowato owłosionych szypułkach, tworząc na szczycie łodygi stosunkowo gęsty kwiatostan typu dwustronny sierpik. Kielich rurkowaty, złożony z 5 jednakowych, trójkątnych ząbków. Korona wewnątrz z 5 łukowatymi i orzęsionymi liniami.


SIEDLISKO: Lasy liściaste, zarośla.


OKRES KWITNIENIA: Marzec - maj.


WYSOKOŚĆ: 20 - 30 cm.

 

Roślina lecznicza. Działanie : korzystnie wpływa na drogi oddechowe, przyspiesza gojenie się uszkodzonej tkanki płuc, zwapnienie ognisk gruźliczych, usuwanie wydzielin z górnych dróg oddechowych, pobudza ruchy ich nabłonka rzęskowego.



Kris1304©2010-2015