Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> białypowrót

Podagrycznik pospolity

(Aegopodium podagraria)

Gatunek rodzimy.

 

podagrycznik pospolity

 

podagrycznik pospolity

 

podagrycznik pospolity

 

RODZINA: Selerowate

 

WYSTĘPOWANIE: Występuje w Europie i zachodniej Azji, na obszarach o klimacie oceanicznym. W Polsce jest rośliną bardzo pospolitą.


Łodyga wzniesiona, górą rozgałęziająca się, naga lub krótko owłosiona, w środku pusta (dęta) i bruzdowana.


Liście odziomkowe i dolne łodygowe są długoogonkowe, podwójnie trójlistkowe; środkowy listek jest największy. Poszczególne listki są

niesymetrycznie jajowate, zaostrzone, pojedynczo lub podwójnie piłkowane, ogonkowe. Dolne liście pochwiasto osadzone na łodydze.

Liście górne są pojedynczo trójdzielne.


Kwiaty drobne, tworzą duże, podwójne baldachy. Baldachy 12-13 szypułowe, bez pokryw i pokrywek. W poszczególnych baldaszkach

jest 12-20 pojedynczych kwiatów na równej długości szorstkich szypułkach. Kwiaty są przedprątne, obupłciowe lub męskie.

Płatki korony białe lub jasnoróżowe, o wierzchołkach zagiętych do środka.


SIEDLISKO: Wilgotne i świeże zarośla, lasy liściaste, ogrody, przydroża, nad brzegami wód. Często rośnie przy płotach.


OKRES KWITNIENIA: Czerwiec - lipiec.


WYSOKOŚĆ: 50 - 100 cm.


WŁASNOŚCI LECZNICZE: Roślina posiada działanie słabe uspokajające, moczopędne, przeciwzapalne. Herbata z suszonych liści

podagrycznika (1 łyżeczka na 1 szklankę wrzątku, parzyć pod przykryciem przez 15 minut, przecedzić i w razie potrzeby pić 3-4 razy

dziennie po 2/3 szklanki) to lek zalecany w kuracji podagry, żylaków odbytu, stanów zapalnych nerek i pęcherza, pomocniczo w

kamicy nerkowej oraz na poprawę przemiany materii. Świeże liście przykładane na rany powodują szybsze ich gojenie się.

Sokiem wyciśniętym z nich można nacierać miejsca ukąszeń przez owady.


Kris1304©2010-2015