Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> niebieskipowrót

Przetacznik perski

(Veronica persica)

Antropofit zadomowiony.

 

przetacznik perski

 

przetacznik perski

 

RODZINA: Babkowate

 

WYSTĘPOWANIE: Pochodzi z obszarów Kaukazu. W Polsce pojawił się w I połowie XIX w. na Nizinie Nadwiślańskiej i szybko rozprzestrzenił.

Obecnie jest pospolity na terenie całego kraju.


Łodyga okazała, rozesłana lub podnosząca się, nie zakorzeniająca się. Występują na niej dwa rzędy odstających, kędzierzawych włosów.


Liście trójkątne lub jajowate, krótkoogonkowe, karbowano-piłkowane, o zaokrąglonych nasadach.


Kwiaty wyrastają pojedynczo w kątach liści, na szypułkach przeważnie znacznie dłuższych od przysadki. Po przekwitnięciu

szypułki odginają się. Przysadki są bardzo podobne do liści i nie zmniejszają się w wyraźny sposób ku wierzchołkowi pędu.

Kielich wolny, złożony z 4 podługowatych lub jajowatych i ostro zakończonych działek. Korona 4-płatkowa, kółkowa z bardzo

krótką rurką, w gardzieli jest żółtawobiała. Kwiaty są jaskrawoniebieskie. Dolna łatka jaśniejsza, często biała,

korona o średnicy 8-12 mm.


SIEDLISKO: Występuje w uprawach roślin okopowych, zbóż i warzyw.


OKRES KWITNIENIA: Marzec - październik.


WYSOKOŚĆ: 10 - 40 cm.

 


Kris1304©2010-2015