Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> białypowrót

Szczawik zajęczy

(Oxalis acetosella)

Gatunek rodzimy.

 

szczawik zajęczy

 

szczawik zajęczy

 

 

RODZINA: Szczawikowate

 

WYSTĘPOWANIE: Występuje niemal w całej Europie, na południe sięga po Hiszpanię, Włochy, Półwysep Bałkański i południową część Rosji.

Występuje również na Kaukazie, Syberii, w Japonii oraz w Ameryce Północnej i Południowej.

Jest pospolity na terenie całej Polski i w niższych położeniach górskich.


Łodyga cienka, pełzająca, posiada łuskowate i cienkie rozłogi.


Liście trójlistkowe, cienkie, długoogonkowe, przypominają swym wyglądem liście koniczyny.

Wszystkie odziomkowe, odwrotnie sercowate z krótkimi ogonkami.


Kwiaty promieniste o symetrii 5-krotnej. Pojedyncze, dłuższe od liści, pięciopłatkowe, delikatne, płatki białe,

zwykle czerwono żyłkowane z żółtą plamką u nasady.


SIEDLISKO: Cieniste lasy szpilkowe i mieszane, zarośla. Częsta.


OKRES KWITNIENIA: Kwiecień - maj.


WYSOKOŚĆ: 8 - 15 cm.

 

Roślina lecznicza: bogata w witaminę C. Stosowanie: przykładać stłuczone liście na rany . W stanach zapalnych dziąseł, żuć świeże liście.

Napój ze świeżych liści obniża gorączkę i działa moczopędnie oraz uzupełnia niedobór witaminy C.



Kris1304©2010-2015