Wielki atlas roślin Polski     


strona główna >> kolory >> czerwony powrót

Wierzbówka kiprzyca

(Epilobium angustifolium)

Gatunek rodzimy.

 

wierzbówka kiprzyca

 

wierzbówka kiprzyca

 

RODZINA: Wiesiołkowate

 

WYSTĘPOWANIE: Ma zasięg okołobiegunowy, występuje w Ameryce Północnej, Azji i w Europie. W Polsce jest rośliną

pospolitą zarówno na niżu, jak i w górach.


Łodyga prosto wzniesiona, obła, pojedyncza lub rozgałęziona, naga i często czerwono zabarwiona.


Liście lancetowate do podłużnie eliptycznych, miękkie, siedzące lub krótkoogonkowe, z zaostrzonymi nasadami i końcami,

o szerokości ponad 10 mm. Pod spodem są jaśniejsze i mają wystające unerwienie boczne. Posiadają wyraźny nerw brzeżny, a nerwy

boczne wychodzą od głównego pod niemal prostym kątem. Górne liście przechodzą w przysadki.


Kwiaty wyrastają w szczytowym gronie, mają średnicę 2-4 cm. Płatki korony różowoczerwone z lekkim fioletowym odcieniem,

szerokie, płytko wycięte na szczycie lub ucięte, z krótkim paznokciem i przeważnie różnej wielkości (kwiaty słabo grzbieciste).

Działki kielicha owłosione.


SIEDLISKO: Lasy, głównie iglaste, skraje lasów, polany, przydroża, rowy, łąki.


OKRES KWITNIENIA: Lipiec - sierpień.


WYSOKOŚĆ: 50 - 150 cm.



Kris1304©2010-2015