Rosliny Polski i Europy

                     Menu

Strona główna

Kwiaty
Trawy i turzyce
Mchy i porosty
Paprotniki
Krzewy i drzewa
Rośliny trujące
Rośliny lecznicze
Rośliny  chronione
Spis alfabetyczny
Rośliny obce
Budowa roślin
Linki
Wyszukiwarka

Historia roślin
Ciekawostki
Rośliny w kuchni

Wyślij maila do autora strony Zapraszam do Księgi Gości

monitoring pozycji

W celu powiększenia kliknij w miniaturę.

RODZAJLepiężnik
GATUNEKróżowy
RODZINAAstrowate
NAZWA ŁACIŃSKAPetasites hybridus
WYSTĘPOWANIEWystępuje w całej niemal Europie (bez Skandynawii) oraz w Turcji, na Kaukazie, Zakaukaziu i w Dagestanie. W Polsce jest pospolity na całym obszarze, ale szczególnie często spotykany jest w pasmie Karpat.
STATUSGatunek rodzimy.
KOLORczerwony
ILOŚĆ PŁATKÓWwiele
ŁODYGAMa grubą, mięsistą łodygę kwiatostanową, na której skrętolegle wyrastają na wiosnę bezogonkowe, lancetowate, różowe łuski, które podczas rozwoju rośliny stopniowo zielenieją, przekształcając się w małe liście. Czerwonawa łodyga jest zawsze pojedyncza i prosto wzniesiona.
LIŚCIEOprócz niewielkich liści łodygowych, lepiężnik wytwarza też liście odziomkowe wyrastające bezpośrednio z kłącza. Olbrzymie te liście rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów. Osiągają średnicę kilkadziesiąt centymetrów. Liście te, podobnie jak liście lepiężnika białego Petasites albus, są największymi liśćmi wśród roślin dziko rosnących w Polsce. Osiągają średnicę nawet 60 cm. Mają długie ogonki, wyrastające z kłącza pionowo lub ukośnie do góry. Ich blaszka liściowa o sercowato-nerkowatym kształcie jest nierówno ząbkowana i na dolnej powierzchni u młodych liści pokryta gęstym, krótkim kutnerem. Wydzielają charakterystyczny, nieprzyjemny zapach. Często mają powygryzane przez ślimaki różnej wielkości dziury.
OPISPosiada duże, walcowate i zgrubiałe kłącze o nieprzyjemnym zapachu. Zakwita jeszcze przed rozwojem liści. Drobne kwiaty zebrane są w koszyczki, a te w grona na szczycie łodygi. Występuje niepełna dwupienność. Mianowicie na niektórych okazach występują głównie kwiaty żeńskie, a na niektórych dominują kwiaty męskie. Kwiaty żeńskie składają się tylko ze słupka o długiej szyjce, oraz z puchu (powstałego z przekształconego okwiatu). Kwiaty męskie mają koronę z 5 płatkami, zrośniętymi dołem w rurkę, pręciki zrośnięte w rurkę, oraz niepłodny słupek. Koszyczki z przewagą kwiatów żeńskich są większe (średnica ok. 1 cm) od koszyczków z przewagą kwiatów męskich, które mają średnicę ok. 0,5 cm. Jasnoróżowe kwiaty, podobnie jak liście, wydzielają słabą woń. Owocem są niełupki o długości 6 ? 8 mm, wyposażone w białożółty puch, umożliwiający przenoszenie ich przez wiatr, nieraz na dalekie odległości.
SIEDLISKOZasiedla bardzo różnorodne środowiska. Najbujniej i najobficiej jednak rozwija się w wilgotnych zaroślach nadrzecznych, nad brzegami potoków, w rowach, wąwozach. W niektórych miejscach tworzy duże, jednogatunkowe skupiska. Lubi gleby próchniczne, okresowo podmakające.
OKRES KWITNIENIAMarzec - maj.
WYSOKOŚĆ20 - 30 cm
WŁASNOŚCI LECZNICZEDawniej używany jako roślina lecznicza.

Powrót

2013©Kris1304

Katalog Stron Strony o roślinach 007 ZGŁOŚ STRONĘ Darmowy katalog stron